تولد ومرگ این وبلاگ و عشق من یکی شد و این وبلاگ

جون مرگ شد و در سن ۲سالگی برای همیشه مرد

و پروانه تو نیز برو و من را به حال خود رها کن

داستان ماهم تموم شد با خیانت امشب حتی حاضر نشد

باهام حرف بزنه از ساعت ۷ تا ۹:۱۵ تو خیابون راه میرفتم

تا تلفنی باهاش حرف بزنم ولی جوابمونداد.گفت شب

بزنگ شب زنگیدم در حال مکالمه بود بعد که قطع کرد

بهش زنگ زدم ور نداشت شمارشو دادم به دوستم اون

زنگ زد ورداشت .اون هیچ وقت معنی عشق رو نفهمید

فقط زندگی رو لاس زدن با پسرای مختلف میدونست

اینم احتمالا آخرین پست های این وبلاگ.مرگ و زندگی

این وبلاگم باهم مصادف شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

دیگه مسائل کوچیک انقدر رو هم جمع شدن که تبدیل به

یه مسئله ی بزرگ شدن راه حلی هم ندارم باسشون

باهم حرف میزنیم قول قرار میزاریم که حلشون کنیم تا ۲

روز عملی میشه ولی بعد از ۲روز میزنه زیر همه ی حرف

هایی که زده بود میگم  چرا این کارو میکنی جوابی نمیده

به راحتی انکار میکنه انگار نه انگار که ما باهم حرف زده

بودیم راحت با پسرای دیگه رابطه برقرار میکنه و اینو اصلا

عیب نمیدونه میگه باسه سرگرمیه نمیدونم من خیلی

عقب افتاده م یا این خیلی متجدد ولی من اصلا نمیتونم با

این مسئله کنار بیام که ۲نفر اگه عاشق هم باشن با

دیگران هم رابطه برقرار کنن به نظر من ۲نوع رابطه وجود

داره تو اولی ۲نفر باهم دوستن شاید همدیگر رو دوست

هم داشته باشن ولی هردو یا یکی از اونا هنوزدنبال یه

کیس مناسب میگرده و برای همین ممکنه هر لحظه که

این لحظه ممکن فردا یا ۱۰سال بعد پیش بیاد که یه نفر

بهتر رو پیدا کنه نفر قبلی رو میزاره کنار ولی تا قبل از این

که یکی دیگرو گیر بیاره از ترس این که مینی هم که داره

از دست نده با این یکی میمونه که همین مسئلس که

باعث خیانت میشه و روش دوم اینه که یه نفر عشق و فرد

مناسب زندگیشو گیر میاره و چون مطمئن این همونیه که

میخواسته اگه پس فردا بهترین ادم روی زمین هم بیاد

سراغش به اون فکرم نمیکنه چون از انتخابش مطمئن و

به نظر من اون اون مصداق روش اول و من مصداق روش

دومم متاسفانــــــــــــــــــــــــــــه 

نمیدونم انگار خوشی به ما نیمده چقدر سخته زندگی.

چند وقتیه رابطمون تغییر کرده باهاش صحبت میکنم قبول میکنه قول

میده ولی عمل نمیکنه یکم بو های بد به دماغم میخوره میدونید که چی

میگم اصلا انگار جامون عوض شده دارم دیونه میشم بعضی موقعه ها

میگم برم باهاش صحبت کنم ولی فایده نداره خدا کمکم کن

نمیدونم چرا هر چند وقت یه بار من باید دچار یه

مشکل سخت بشم بعد از این همه درد سر برای

رسیدن به این عشق الهی کافی نبود حال باید ۱۰۰

برار اونو برای بقای این عشق صرف کنم خدا

خودش کمک کنه.این روزا بدجوری درگیره تقویت

رابطه هستم ولی نمیدونم چیکار کنم آخه من

هرچی یه قدم پیش میزارم اون یه قدم پس

نمیدونم امروز بالاخره بعد از دوسال صبر و انتظار میتونم

کلبه ی عاشقانه ی رو که تو این دنیای مجازی برای به ثمر

نشستن عشقمون درست کردم به صاحب این کلبه و

صاحب قلب عاشقم  یعنی تو پروانه ی عزیزم نشون بدم

یا نه؟ ولی میدونم که

امروز میتونم این کارو انجام بدم

پس ورود عشق عزیزم رو به

                              این کلبه ی عاشقانه خوش آمد میگم .

اینم زیبا ترین کیک تول برای زیبا ترین پروانه

این روزا که تنهام گذاشتیم سخت ترین روزهای زندگیمو

ساختی نمیدونم چطوری میتونم این روزهای سخت رو

تحمل کنم فقط امیدوارم که به زودی این روزهای سخت

جاشونو دوباره به روزهای عاشقانه ی قبل بدن.

این آخرین مطلب امسال و شاید کلا مطلب زندگیم باشه

تو شبهایی که همه تو تدارک شب عید هستند و خوشحال باسه من دیگه عیدی نمونده .فکر کنید درست شب عید بفهمید کسی رو که ۳ سال دوستش داشتین باسه رسیدن بهش تلاش میکردید بهتون بگه ۲هفته قبل از اینکه با تو دوست بشم با یه پسر دیگه دوست شدم الانم عاشقشم و تا آخر عمر میخوام باهاش بمونم پس شرمنده دیگه نمیتونم با تو دوست بمونم.

حالا سوالهای بی جواب من.

مگه من ۳ سال قبل از این پسره به تو ابراز علاقه نکرده بودم؟

مگه من چیم از این پسر کمتر بود؟

خوب تو که ۲هفته قبل از اینکه به ابراز علاقه ی ۳ ساله ی من پاسخ بدی با این پسر دوست شده بودی دیگه باسه چی به من دوست شدی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

امیدوارم از این وبلاگ ساده ای که من با تمام عشقم برات درست کردم خوشت بیاد

فکر کنم من دارم بهترین و لذت بخش ترین دوران زنگیمو میگذرونو و امیدوارم این لحضات هیچ وقت تموم نشن و تنها نگرانی من تمام شدن این لحضات است.و از همین جا میخواستم به پروانه بگم که با تمام وجود دوسش دارم و عاشقشم و مطمئنم که هیچ کسی به اندازه من دوسش نداره خیالتون راحت.

امیدوارم همه به عشقشون برسن

شمع میسوزد پروانه به دورش

                                      من میسوزم و پروانه ندارم چه کنم؟

سلام بچه ها خیلی وقته میخوام باستون بنویسم یعنی میخوام باسه خودم بنویسم ولی نمیشه ایشالا از هفته ی دیگه شروع میکنم .انقدر تو این چند وقته اتفاق افتاده که به اندازه ی ۱سال حرف دارم فقط همینو بگم که پروانه اینارو گم کردم ۲ ماه طول کشید انقدر بدختی کشیدم تا پیداش کردم بعدش ۲-۳ بار تو این ۱ماه باهاش صحبت کردم ولی قبول نکرد که معشوق من باشه ولی نمیدونه که من دیگه ۲ساله که عاشقشم و کار از کار گذشته ۱ماه نیمه هروز از اینور شهر صبح ها پامیشم میرم اونوره شهر که میخواد بره مدرسه ببینمش ولی الان ۶ روز دیگه صبح ها هم که میرفت مدرسه نمیبینمش.انگار اون اصلا نمیخواد من ببینمش آخه بهم گفت علی آقا من دوست پسر دارم خیلی هم دوسش دارم ولی من میدونم که دروغ میگه وباسه اینکه من دیگه نرم ببینمش این حرفو زده ولی من بازم هرروز میرم میبینمش آخه من بدون دیدن روش نمیتونم شب رو به روز برسونم 

گفتن لحظه ی آخر باسه من هنوز سواله

                                                                          دیدن دو باره ی تو فقط تو خواب و خیاله

و صدای آخر تو توقلب من می مونه

                                                                         هیچ کی مثل تو بلد نیست دلمو بسوزونه

 دل من به رفتن تو روز و شب باسم سم سیاه

                                                                         میدونم بر نمیگردی ولی باز چشمام به راه

نه باورم نمیشه میگم که منودوسم نداره

                                                                         قول میدم وقطی که نیستی عکس تو بقل بگیرم

قول میدم روزی هزار بارواسه عشقت بمیرم

                                                                         قول میدم وقتی که نیستی پا روی عشقه تو نزارم

قول میدم در انتظارت چشمامو به در بدوزم

                                                                         حالا دیگه گل خشک تو دستام تنها یادگاره

منتظر به راهت می مونم تا تو برگردی دوباره

                                                                         باورم کن باورم کن که بدون تو میمیرم

بی تو تنها خوب میدونی که باز بی تو اسیرم

                                                                         به زیر خاکم و هنوز نرفتی از خیال من

قصه نخور سیاه نپوش گریه نکن برای من

                                                                         دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

بارون میباره و تو رو دوباره پیشم میبینم

                                                                         قول بده وقتی آروم میشم بازم بیای کنار من

شبهای جمعه که میاد بیای سر مزار من

سهم من از دوریه

                                                                      تو لحظه های بیکسی

قشنگی قسمتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ما                   که ما به هم نمیرســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم

یا خودم میگفتم چرا چند روزه همش به فکر پروانه هستم و تو خواب بیداری میبینمش ها نگو که میخواست باسه همیشه از پیشم پرواز کنه و بره . امروز که با ماشین از دم خونه قبلیمون رد میشد ییهو دیدم که اه اه خونشون خالیه آخه من هروقت از اونجا رد میشم به پنجره ی اتاق پروانه نگاه میکم که شاید خودش رو ببینم یا حد اقل اتاقش رو ببینم ولی ایندفه تا ته خونشون معلوم بود بدون هیچ وسیله ای ای دل قافل تو این چند روذ کخ من نبودم اینا از اینجا رفته بودن . شما نمیتونید هیچ کودومتون منو درک کنید من  موندم و یاد پروانه بدون هیچ آدرس و نشونه ای تو یه این شهر بزرگ عشق خودم رو گم کردم الان که دارم این مزخرفات رو مینویسم چشام پر اشک نمیدونم چرا خدا با من این کارو کرد من که فقط با دیدن رویش هم دلم آروم میگرفت دیگه نمی گیره. ولی انسان به امید زندس منم با تمام امیدم به دنبال یار گم شده ی خود میگردم شما هم برام دعا کنید.

پروانه ی من تو کجایی من در آسمان ها و کهکشانها به دنبال تو میگردم هر لحظه تو رو از خدا میخوام حافظ نیز در فال خودش به من میگوید که من به فکر تو هستم و تو به فکر من ؟

ولی واقعا تو نیز به فکر من هستی ؟ یعنی حتی ۱ دقیقه در زندگیت به من فکر کردی؟

امیدوارم  امیدوارم حتی ۱ دقیقه در زندگیت به من فکر کرده باشی ۱ دقیقه به عشق بیکران من نسبت به خودت فکر کرده باشی من تو کهکشانها به دنبالت میگردم ای کاش تو نیز در زیر پایت به دنبال من بگردی من حاضرم برای با تو بودن بد ترین شکنجه های دنیا رو تحمل کنم به شرطی که برای ۱ لحظه دستت رو تو دستام احساس کنم برای یک لحظه گرمی چشمات رو تو چشام احساس کنم لبخند زیبای لبهات رو بنگرم سرم را روی شانهایت بگذارم و در آغوش تو آرام بگیرم.

خدایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

پروانه ام را به من هدیه کن تا جانم را به تو هدیه کنم که عزیز تر از جانم استــــــــــــــــــــــ

یه عاشق بی قایق تو دریا

 چشماشو میبنده تو رویا

من عاشق بی قایق تو دریا میمیرم                 

چشمامو میبندم بی رویا میمیرم

میرم میمیرم آسوده میشم از عشق

میرمو میمیرم

جشن تولد مرگمو برای تو زیر آب میگیرم

یه زیبا نگاهش به موجاس

یه عاشق بی ساحل تو دریا

پریا یه دریا

من امشب میمیرم

از عشق یه زیبا من امشب میمیرم

میرمو میمیرم آسوده میشم از عشق

میرمو میمیرم

جشن تولد مرگمو برای تو زیر آب میگیرم

یه عاشق من عاشق

بی قایق تو دریا

چشمامو میبندم بی رویا

یه زیبا نگاهشو چه آروم به موجا میدوزه

یه عاشق بی ساحل چه تنها تو دریا میسوزه

میرمو میمیرم آسوده میشم از عشق

میرمو میمیرم

جشن تولد مرگمو برای تو زیر آب میگیرم

جالبه من تاحالا با خانواده در مودر عشقم به پروانه صحبت نکرده بودم ولی چند وقت پیش یعنی هفته ی پیش که رفته بودیم مسافرت بحث ازدواج و از این حرف ها شد که  تو خانواده های ایرانی رسم که هی تا حرف کم میارن به این مسائل گیر بدن بعد مامانم به شوخی گفت میخوایم باسه من زن بگیرن البته گفتم که به شوخی بعد هرکی یه چیزی گفت یکی میگفت چه شکلی باباش چیکارس مو هاش چه رنگی چشماش چه رنگی و از این حرف ها دیگه بعد ییهو بابام گفت نه علی پروانه دختر همسایه قبلیمونو دوست داره منو بگی رنگ از صورتم پرید و برق از یه جا دیگم بعد که اومدیم تهران مامانم گیر داده بود میگفت علی واقعا پروانه رو دوست داری اگه واقعا میخوایش برم با مامانش صحبت کنم نشونش کنیم منم فقط میخندیدم و هیچی نمی گفتم آخه چی بگم من که هنوز درسم تموم نشده سربازی نرفتم کار ندارم خلاصه منم هیچی نگفتم ولی دلم میخواست داد بزنم بگم آره من پروانه رو دوست دارم عاشقشم ولی از اونجایی که مامانا اولش خوبن بعد که حرف رو از زیر زبون آدم کشیدن بیرون پدر آدمو درمیارن و میگن تو قلت کردی اصلا مگه الان وقت این کاراس خلاصه منم فقط خندیدمو هیچی نگفتم ولی هنوز تو کفم که بابام باسه چی همچین حرفی زده؟ کاشکه حد اقل با پروانه دوست بودم تا این حرف هارو به خودش میزدم از طرفی دلم میخواد به مامانم بگم برو به مامانش بگو که یه وقت گل منو به کسی ندن ولی میترسم بهشون بر بوخوره آخه سن هردمون کم تازه یدفعه دیدی اونا فکر کردم من و پروانه از قبل باهم دوست بودیم اونوقته که آش نخورده و دهن سوخته

چند وقته حوس کردم کاری کنم نمیدونم چیکار ولی چندتایی نقش تو ذهنم هست جالبه بدونید از وقتی ما خونمونو عوض کردیم پروانه رو بیشتر میبینم آخه شبها که از کلاس کنکور برمیگردم معمولا تو میدون نزدیک خونمون نشسته و یه سلام ملیک خوشک و خالی میکنیم بعد من مثل منگا از اونجا رد میشم بدون این که کاره خاصی بکنم رفیقم میگفت چند وقت پیش قبل از این که من از اونجا رد شم پروانه رو تو خیابون دیده بود و پروانه بهش گفته بود به علی یعنی من سلام برسونه ما که از کاره این پروانه سر در نیوردیم بعد فرداش که منو دید انگار نه انگار یه سلام خوشک و خالی کرد و بی محل رد شد بابا یکی به من بگه آخه من باید چیکار کنم هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم

سلام بچه ها میدونم بازم بیخود اومدم ولی خوب دلم میخواد بنویسم راستش ما از اون خونه ای که همسایه پروانه اینا بودیم رفتیم یعنی ۲هفته ای میشه که رفتیم ولی خبر بدتر این که پروانه این هم هفته ی دیگه از اونجا میرن بقول معروف قوز بالا قوز شده باسه همین بود که دیگه امیدی به دیدن پری ندارم ولی خونه ی جدید ما نزدیک خونه قبلیمونه  باسه همین من مخصوصا از جلوی خونه ی قبلیمون رد میشم که شاید پروانه رو ۱بار دیگه ببینم امروز که از اونجا رد میشدم (مخصوصا) از ته دل دعا کردم که خدایا باسه ۱بار دیگه هم که شده من پروانرو ببینم خدا هم خواست و من دیدمش ولی چه دیدنی اشک تو چشام حلقه زد شاید باورتون نشه ولی گریم گرفت خودم فکر میکردم احساسم نسبت بهش با گذشت زمان و حرف هایی که شنیده بودم کم شده باشه ولی تازه فهمیدم از اون چیزی هم که فکرشو میکردم بیشتر دوسش دارم ولی خدا نخواست که من حتی یک لحظه پیشش آروم بگیرم فقط یک لحظههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههه

امروز چیزی شنیدم از غریبه ای آشنا که کاشکی هیچ وقت نمیشنیدم شنیدم گویا کسی که من در طلب اش بودم گویی تمام جهان در پیش هستند و گویا باهمه خوب است ولی با من به جرم کوچکی لجس

ای بابا کاشکی بجای انقدر که من با داداش پروانه دوست بودم با خودش دوست بودم کاشکی به جای اینکه انقدر که مامانش منو دوست داشت خودش منو دوست داشت کاشکی بجای اینکه انقدر که باباش بهم احترام میذاشت خودش با احترام باهام برخورد میکرد (البته این کارو تا حدودی میکنه) کاشکی بجای اینکه انقدر که خواهرش رو میدیدم خودشو میدیدم

ولی یه ضرب المثل هست که میگه :کاشکی کاشتن در نیمد

ای مرغ سحر عشق ز پروانه  بیاموز                                  

                                                    کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

آره میاد سراغت و بدبختت میکنه داغونت میکنه من نمیدونم چرا خدا همچین دختر زیبایی رو سر راه من بدبخت بیچاره گذاشت اونم چی من من خنگ که جرات گفتن حرف هام به خودمم ندارم ولی میگم من که ۱ بار بهش گفتم اگه منو میخواست اون بلا رو سرم نمی اورد البته بعضی موقه ها میگم خب عیب نداره هنوز بچس حالا بزرگتر که شد ۲باره بهش میگم شاید واقعا الان معنی عشق رو نفهمیده باشه البته مگه میشه دخترا تو این دوره زمونه از ۱سالگی همه چیز رو میدونن نمیدانم نمیدانم چه میخواهم بگویم دهانم در دهان باز بستس

سلام

راستش از وقتی که پری بهم بی محلی کرده بود تصمیم گرفته بودم دیگه ننویسم تا عشقش از دلم بیفته ولی وقتی که بوی عطری که روز ولنتاین باسش خریده بودم رو تو راه روی خونه به مشامم رسید ییهو بدون اینکه دست خودم باشه کلی قربون صدقش رفتم و اشک تو چشمام جم شود گفتم خاک بر سرت آخه آدم احمق تر از تو هم پیدا میشه که یکی این طوری ایش کرده باشه ولی بازم بفکرش باشه ولی بعد فهمیدم که عشق رو نمیشه آدم از دلش بیرون کنه هر کاریش کنی اگه عشق واقعی باشه برمیگرده